İYİLİK YAPMAK İÇİN FIRSAT ARAYIN

Ramazan-ı Şerif’in bu manevi huzuru ile çevremizdeki ihtiyaç sahiplerini unutmamamız gerekiyor. Zekat ve sadaka konusundaki hassasiyetlerimizi de elimizden bırakmadan muhtaç insanları koruyup gözetelim. Yapılan yardımın veya iyiliğin veya sevabın gizli yapılması gerektiğinin bilincinde olan biriyim. Ancak örnek ve teşvik olması amacıyla yaşadığım bir olayı anlatmak istiyorum.

Yıl 2008 idi. O dönemler sıkı bir sürat motor kullanıcısıydım. Ramazan Bayramı münasebetiyle Pütürge merkezde bulunan dedemin kabrini ziyaret etmiş; akabinde ise sıla-ı rahim yapmıştım. Bir akrabamı ziyaret ettiğim zaman iki çocuk gördüm ve “Bunlar kimdir?” diye sorduğumda anneannesi, “Ayşegül’ün kızları” dedi.

Ayşegül, benim yaşlarımda , sorumluluk sahibi bir kişiliğe sahiptir. Maalasef evlendiği kişi kendisine kocalık yapmadığı gibi çocuklarına babalık da yapmamıştı. Bu sebeple hayatın acımasız sillesini yüreğinde hisseden bir anadır. Çocuklarını o halde gördüğüm zaman “Gelin size bayram harçlığı vereyim, bayram olduğu belli olsun.” diyerek, bayram harçlığı verdim. Bu olaydan sonra da Malatya’ya döndüm.

Yola çıkmadan önce kaza yapacağımı hissetmiştim. İçimdeki bu kuşkumdan dolayı motorsikletle giderken, kaskımın içinde rabbimle münacat halindeydim.

Süratım,170-180 idi. Önüme aniden çıkan traktörün arkadaki büyük tekerine çarptım. Gözlerimin karardığını ve bir daha açılmamak üzere kapattığımı düşündüm. Ancak bir sure sonra uyandığımda, aklıma ilk gelen şey; Ayşegül’ün çocuklarına verdiğim harçlık idi.

Allah Kabul etsin, zekat niyetiyle, onlara da bir parça ayırmıştım. Evlerine emanetlerini vermeye gittiğimde, Ayşegül’ün kızı kapıyı açtı. 12 yıldır görmediğim kız çocuğu, şimdi kocaman bir hanımefendi olmuştu. Çeşitli vesilelerle adımı duyan bu genç hanıma, annesi; “Murat abini tanıdın mı?” diye sorunca, “Murat abi sen misin” derken gözlerinin yine parladığına şahit oldum. İçimden ise; “Evet o benim ama ben seni hiç unutmadım ki! Hayattaysam Allah’ın bu rahmetinin vesilesiyle sensin…” diye geçirdim.

Ayşegül de bana “ Murat Bey, sizin Malatya Büyükşehir Belediyesi’nden tanıdığınız var mı? Her ay bana market fişi veriliyordu. Ancak şu anda verilmiyor. Sadece ekmek yardımı alıyorum.” dedi.

Not: Ayşegül’ün kocası, yıllardır ailesine tek bir kuruş bile yardım yapmadığından ve şuanda da evli göründüğü için yapılan yardımlar kesilmiş. Yetkililerin durumu yerinde tespit ederek, yapılan yardımları yinelemelerini buradan arz ederim!

Murat Çetin
Selam ve dua ile
Fiemanillah

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir